Ogon w Ogon
Zdrowie

Odrobaczanie psa i kota: jak często, czym i ile kosztuje

Psa lub kota o nieznanym ryzyku odrobacza się co najmniej 4 razy w roku, szczenięta i kocięta co 2 tygodnie. Schematy według wytycznych ESCCAP, objawy robaków, badanie kału, ceny w lecznicach i wymogi ubezpieczycieli.

Redakcja Ogon w OgonZespół Ogon w Ogon19 min czytaniaakt. 17 listopada 2026Pies i kot
Szary kotek dostaje tabletkę na odrobaczanie z dłoni w rękawiczce, trzymany przez opiekunkę.
Spis treści

Krótka odpowiedź: dorosłego psa lub kota, o którego trybie życia nic szczególnego nie wiadomo, odrobacza się co najmniej 4 razy w roku. Tak zalecają wytyczne ESCCAP, europejskiej rady naukowej zajmującej się pasożytami zwierząt towarzyszących, w polskiej wersji z czerwca 2025 roku. Kotu, który nie wychodzi z domu, wystarczają 1-2 zabiegi rocznie, a pies, który poluje, zjada padlinę albo surowe mięso, może potrzebować odrobaczania przeciwko tasiemcom nawet 12 razy w roku. Szczenięta i kocięta odrobacza się co 2 tygodnie już od pierwszych tygodni życia. Zamiast części zabiegów można regularnie badać kał na obecność pasożytów.

W tym poradniku sprawdzisz, jakie pasożyty wewnętrzne mają psy i koty, jak często odrobaczać zwierzę w zależności od trybu życia, jak wygląda odrobaczanie szczeniąt i kociąt, po jakich objawach rozpoznać robaki, kiedy wystarczy badanie kału, czym się odrobacza, ile to kosztuje i czego w sprawie odrobaczania wymagają ubezpieczyciele. Schematy pochodzą z polskiej wersji wytycznych ESCCAP (wydanie 7., czerwiec 2025), a ceny z polskich cenników z 2026 roku.

Czym jest odrobaczanie psa i kota

Odrobaczanie to podanie zwierzęciu leku, który zabija pasożyty wewnętrzne, przede wszystkim robaki żyjące w przewodzie pokarmowym: glisty, tęgoryjce, włosogłówki i tasiemce. Część preparatów działa też na nicienie płucne i sercowe. Odrobaczanie nie działa jak szczepienie: lek usuwa pasożyty, ale nie uodparnia, więc pies lub kot może zarazić się ponownie. Wytyczne ESCCAP zaznaczają wprost, że nawet przy odrobaczaniu co 3 miesiące zwierzę może między zabiegami zacząć wydalać jaja pasożytów. Dlatego zabieg powtarza się regularnie, a jego częstotliwość zależy od tego, jak bardzo zwierzę jest narażone na zakażenie.

Dlaczego regularne odrobaczanie jest tak ważne? Silna inwazja robaków może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, zwłaszcza u szczeniąt i kociąt. Robaki to jednak nie tylko kłopot samego pupila. Jaja glist i tasiemców trafiają z kałem do środowiska, a niektóre z nich są groźne także dla ludzi, szczególnie dla małych dzieci. Regularne odrobaczanie chroni więc zwierzę, domowników i inne psy oraz koty w okolicy.

Jakie pasożyty wewnętrzne mają psy i koty

Pasożyty wewnętrzne psów i kotów to dwie główne grupy robaków: nicienie, czyli robaki obłe, i tasiemce, czyli robaki płaskie. Psy i koty zarażają się pasożytami wewnętrznymi, połykając jaja z ziemi lub z kału, zjadając zdobycz albo zakażone pchły. Wytyczne ESCCAP wymieniają kilkanaście gatunków. Oto te, o które opiekunowie pytają najczęściej.

  • Glisty (Toxocara canis u psa, Toxocara cati u kota): najczęstsze robaki szczeniąt i kociąt. Dorosła glista psia ma do 15 cm długości, kocia do 10 cm. Jaja wydalane z kałem stają się zakaźne po około 2 tygodniach i mogą przetrwać w środowisku latami.
  • Tęgoryjce (Ancylostoma, Uncinaria) i włosogłówki (Trichuris vulpis): nicienie jelitowe, które ESCCAP wymienia obok glist wśród pasożytów psów.
  • Tasiemce: u kotów dominuje Hydatigera taeniaeformis, a psy i koty mogą mieć też tasiemca psiego (Dipylidium caninum), którym zarażają się, połykając zakażoną pchłę. Jego człony mają około 1 cm i przypominają ziarenka ryżu.
  • Tasiemce z rodzaju Echinococcus: drobne, ale najgroźniejsze dla człowieka. Głównym źródłem tasiemca bąblowcowego (Echinococcus multilocularis) są lisy, a psy, rzadziej koty, zarażają się nim, zjadając zakażone gryzonie.
  • Nicienie płucne i sercowe: francuski robak sercowy (Angiostrongylus vasorum) zaraża psy, które zjadają ślimaki, i może powodować kaszel oraz zaburzenia krzepnięcia krwi. Koty mają własnego nicienia płucnego (Aelurostrongylus abstrusus). Nicienie z rodzaju Dirofilaria, sercowy i podskórny, przenoszą komary. W badaniu Instytutu Parazytologii PAN (lata 2011-2013, 1588 psów ze wszystkich województw) nicienia podskórnego wykryto średnio u 11,7 procent psów, najczęściej w województwie mazowieckim (25,8 procent).

Jak często odrobaczać psa

Na pytanie, jak często odrobaczać psa, nie ma jednej odpowiedzi, bo kluczowe jest dopasowanie zabiegów do trybu życia. Wytyczne ESCCAP dzielą psy na cztery grupy ryzyka i dla każdej podają inną częstotliwość. Traktuj poniższe schematy jako punkt wyjścia do rozmowy w lecznicy, bo autorzy wytycznych podkreślają jedną zasadę:

Zabiegi odrobaczania powinny zawsze odbywać się za poradą lekarza weterynarii.
Wytyczne ESCCAP, polska wersja, czerwiec 2025
  • Grupa A, 1-2 razy w roku przeciwko nicieniom jelitowym albo badanie kału: pies żyje w domu lub wychodzi na zewnątrz w bardzo ograniczonym zakresie, nie ma kontaktu z innymi psami, nie bywa w parkach ani ogrodach, nie je surowego mięsa, ślimaków ani upolowanych zwierząt.
  • Grupa B, 4 razy w roku: pies regularnie wychodzi na zewnątrz, ale nie zjada ślimaków ani trawy.
  • Grupa C, 4-12 razy w roku: pies zjada ślimaki albo trawę. Odrobaczanie obejmuje wtedy nicienie jelitowe i nicienie płucne, w tym francuskiego robaka sercowego.
  • Grupa D, 4-12 razy w roku przeciwko nicieniom i 12 razy w roku przeciwko tasiemcom: pies swobodnie biega bez nadzoru, ma kontakt z innymi psami, poluje, zjada zdobycz lub padlinę albo jest karmiony surowym mięsem.

Gdy nie wiadomo, do której grupy należy pies, wytyczne zalecają odrobaczanie co najmniej 4 razy w roku. Autorzy dodają, że „badania wykazują, że odrobaczanie 1-3 razy do roku nie zapewnia wystarczającej ochrony”. Pies, który codziennie chodzi na spacery po osiedlu i do parku, nie mieści się już w grupie A, nawet jeśli resztę dnia spędza na kanapie.

W niektórych przypadkach wytyczne zalecają częstszą profilaktykę. W domu, w którym mieszkają dzieci poniżej 5 lat, osoby starsze albo z obniżoną odpornością, zalecane jest odrobaczanie co miesiąc albo comiesięczne badanie kału. Pies karmiony surowym mięsem lub używany do polowań powinien mieć badanie kału co 2-3 miesiące albo odrobaczanie co 6 tygodni. Psa sportowego lub wystawowego odrobacza się 2 tygodnie przed zawodami lub wystawą i 2 tygodnie po nich, a w hodowlach ESCCAP zaleca zabieg co 4 tygodnie.

Jak często odrobaczać kota

U kotów wytyczne ESCCAP wyróżniają dwie grupy. Kot, który żyje tylko w domu albo wychodzi wyłącznie na ogrodzony taras lub do ogrodu, potrzebuje odrobaczania 1-2 razy w roku. Kot wychodzący, który ma kontakt z innymi kotami i może polować, powinien być odrobaczany 4-12 razy w roku, zarówno przeciwko nicieniom, jak i tasiemcom.

Jeśli kot wychodzi na zewnątrz i może zjadać ślimaki albo polować, ESCCAP zaleca dodatkowo comiesięczną profilaktykę nicieni płucnych przez cały rok. Kot, u którego pojawiły się pchły lub wszy, powinien dostać jednorazowo lek na tasiemca psiego, bo zaraża się nim, połykając zakażoną pchłę lub wesz. Ta sama zasada dotyczy psów.

Czy kot niewychodzący też wymaga odrobaczania? Tak, choć rzadziej. Nawet dla kota, który nigdy nie opuszcza mieszkania, wytyczne przewidują 1-2 zabiegi w roku albo badania kału z tą samą częstotliwością. Ryzyko rośnie, gdy kot dostaje surowe mięso.

Odrobaczanie szczeniąt i kociąt

Szczenięta i kocięta są najbardziej narażone, ponieważ glisty przechodzą na nie od matki: szczenięta zarażają się jeszcze w łonie matki i przez mleko, kocięta głównie przez mleko. U zarażonych szczeniąt jaja glist pojawiają się w kale już od 16. dnia życia. Dlatego młode zwierzęta odrobacza się znacznie częściej niż dorosłe.

  • Szczenię: pierwsza dawka w 14. dniu życia, potem co 2 tygodnie aż do 2 tygodni po odstawieniu od matki. Jeśli ryzyko zakażenia trwa, dalej co miesiąc do ukończenia 6 miesięcy.
  • Kocię: pierwsza dawka w 3. tygodniu życia, potem co 2 tygodnie aż do odstawienia od matki. Kocię wychodzące na zewnątrz dalej co miesiąc do ukończenia 6 miesięcy.

Pierwsze dawki przypadają na czas, gdy szczenię lub kocię jest jeszcze u hodowcy, dlatego przy odbiorze poproś o wpisy w książeczce zdrowia: datę, nazwę preparatu i dawkę. Kolejne terminy ustalisz na pierwszej wizycie u weterynarza, razem z planem szczepień z kalendarza szczeniaka albo kalendarza kociaka. Więcej o pierwszych tygodniach z psem przeczytasz w poradniku Szczeniak w domu.

Odrobaczanie suki i kotki w ciąży

Ciężarnej suce ESCCAP proponuje lek z grupy makrocyklicznych laktonów w 40. i 55. dniu ciąży albo fenbendazol podawany codziennie od 40. dnia ciąży do 2. dnia po porodzie. Karmiącą sukę odrobacza się razem z pierwszym odrobaczaniem szczeniąt, czyli 2 tygodnie po porodzie. U kotki wytyczne opisują preparat do nakrapiania z emodepsydem, podany około 7 dni przed porodem, a karmiącą kotkę odrobacza się razem z pierwszym odrobaczaniem kociąt. Lek i dawkę w ciąży zawsze dobiera lekarz weterynarii, bo nie każdy preparat wolno podać ciężarnej samicy.

Objawy robaków u psa i kota

Najważniejsza informacja o objawach brzmi: u dorosłego psa lub kota zwykle ich nie ma. Dorosłe zwierzęta często wydalają jaja glist, ale według wytycznych ESCCAP jest „wyjątkowo mało prawdopodobne, aby zarażeniu dorosłych zwierząt towarzyszyły objawy kliniczne”. Bez badania kału trudno więc stwierdzić, czy pupil ma robaki.

U szczeniąt i kociąt, a także przy silnej inwazji u dorosłych zwierząt, mogą pojawić się:

  • wzdęty, powiększony brzuch,
  • wychudzenie, utrata masy ciała, słabe przybieranie na wadze,
  • luźne stolce, biegunka i inne zaburzenia jelitowe, czasem wymioty,
  • kaszel i inne objawy ze strony układu oddechowego, bo larwy glist wędrują przez płuca,
  • człony tasiemca podobne do ziarenek ryżu w kale albo na sierści wokół odbytu.

Jeśli pies zjada ślimaki, a pojawia się u niego kaszel albo zaburzenia krzepnięcia krwi (na przykład długo krwawi z drobnej rany), może to świadczyć o francuskim robaku sercowym. To sytuacja do pilnej konsultacji z lekarzem weterynarii, a nie do domowego odrobaczania.

Brak objawów nie oznacza więc braku robaków. Z kolei biegunka czy wymioty mają wiele innych przyczyn, a objawy i leczenie zależą od gatunku pasożyta. Dlatego w takiej sytuacji nie podawaj leków na własną rękę, tylko skonsultuj się z lekarzem. Jeśli chcesz mieć pewność, czy pies lub kot ma robaki, potrzebne jest badanie kału.

Badanie kału zamiast odrobaczania

Badanie kału (badanie koproskopowe) pokazuje obecność pasożytów w kale, czyli jaj lub larw robaków. ESCCAP traktuje obie metody, odrobaczanie i badanie kału, jako równorzędne. Zamiast podawać lek co kwartał, można badać kał z tą samą częstotliwością i leczyć zwierzę wtedy, gdy wynik jest dodatni.

Pojedynczy wynik ujemny nie wyklucza zakażenia, bo jaja nie muszą być obecne w każdej próbce. O tym, ile próbek oddać i z ilu dni, decyduje lekarz albo laboratorium. Badanie ma szczególny sens u kota niewychodzącego, u psa karmionego surowym mięsem i w domu z małymi dziećmi, gdzie wytyczne dopuszczają comiesięczne badanie kału zamiast comiesięcznego odrobaczania.

Czym odrobaczać psa i kota: tabletki, pasty, krople

Preparaty na robaki dla psów i kotów mają kilka postaci:

  • Tabletki: najczęstsza forma, często smakowa. Dawkę dobiera się do masy ciała, dlatego przed zabiegiem niezbędne jest aktualne ważenie zwierzęcia.
  • Pasty i zawiesiny doustne: wygodne u szczeniąt i kociąt, którym trudno podać tabletkę.
  • Krople do nakrapiania na skórę (spot-on): rozwiązanie dla zwierząt, które nie przyjmą tabletki. Część takich preparatów działa jednocześnie na pchły i na robaki.

Skuteczność zabiegu zależy od dobrania substancji do pasożyta i dawki do masy ciała, a preparaty różnią się spektrum działania. Jedne działają tylko na nicienie, inne łączą substancję na nicienie z prazykwantelem, który działa na tasiemce. Przykładowo zarejestrowany w Polsce produkt leczniczy dla psów z febantelem, pyrantelem i prazykwantelem ma we wskazaniach glisty, tęgoryjce, włosogłówki i tasiemce, w tym Echinococcus. Według Rejestru Produktów Leczniczych jest w Polsce wydawany bez recepty weterynaryjnej, ale nie dotyczy to wszystkich środków na robaki: na przykład tabletki z milbemycyną oksymu i prazykwantelem wymagają recepty. Lek do konkretnej sytuacji dobiera lekarz weterynarii na podstawie trybu życia zwierzęcia i to on decyduje, czy przy danym schemacie potrzebny jest też preparat na nicienie płucne.

Skutki uboczne odrobaczania

W ulotce wspomnianego preparatu dla psów jako zdarzenia niepożądane wymieniono wymioty i biegunkę, utratę apetytu, ospałość oraz wzmożoną aktywność. Każde z nich występuje bardzo rzadko, u mniej niż 1 zwierzęcia na 10 tys. leczonych, a zaburzenia przewodu pokarmowego producent opisuje jako łagodne i przemijające. Inne leki mają inne profile działań niepożądanych, dlatego zawsze czytaj ulotkę konkretnego preparatu.

Jeśli po podaniu leku pojawią się niepokojące objawy, ulotka zaleca w pierwszej kolejności poinformować lekarza weterynarii. Przy silnej inwazji u szczenięcia lub kocięcia zdarza się, że po odrobaczeniu w kale widać wydalone robaki.

Odrobaczanie przed szczepieniem

Szczepienie podaje się zwierzęciu zdrowemu, a pasożyty osłabiają odpowiedź immunologiczną. Dlatego odrobaczanie robi się zwykle 10-14 dni przed planowanym szczepieniem, tak jak opisujemy w kalendarzu szczepień psa i kota. U szczeniąt i kociąt terminy odrobaczania i szczepień przeplatają się w pierwszych miesiącach życia, więc najwygodniej ustalić je razem i zapisać w jednym miejscu.

Odrobaczanie przed podróżą za granicę

Psy wjeżdżające do Finlandii, Irlandii, Irlandii Północnej, Malty, Norwegii i Wielkiej Brytanii muszą mieć w paszporcie wpis o leczeniu przeciwko tasiemcowi Echinococcus multilocularis, wykonanym przez lekarza weterynarii od 24 do 120 godzin przed wjazdem. Wymóg dotyczy tylko psów. Szczegóły opisujemy w poradniku o tym, jak wyrobić paszport dla psa i kota.

Przy wyjeździe w rejon, gdzie występuje Echinococcus, ESCCAP zaleca odrobaczanie 4 tygodnie po rozpoczęciu pobytu, potem co 4 tygodnie, a ostatnią dawkę nie później niż 4 tygodnie po powrocie. Kota zabieranego na wystawę odrobacza się 2 tygodnie przed nią i 2-4 tygodnie po niej.

Robaki od psa i kota a zdrowie ludzi

Część pasożytów wewnętrznych psów i kotów zaraża ludzi. Człowiek zaraża się glistą, połykając jej jaja, na przykład z ziemi albo z niemytych warzyw. Larwy nie dojrzewają w ludzkim organizmie, ale mogą po nim wędrować i uszkadzać narządy, w tym oko. Najbardziej narażone są małe dzieci, które bawią się na ziemi i biorą ręce do ust.

Najgroźniejszy jest bąblowiec wielojamowy, wywoływany przez tasiemca Echinococcus multilocularis. Wytyczne ESCCAP opisują przebieg tej choroby u człowieka jako podobny do choroby nowotworowej. Głównym źródłem tasiemca są lisy, ale pies, który poluje i zjada gryzonie, też może go przenosić. W ostatnim ogólnopolskim badaniu lisów, przeprowadzonym przez Państwowy Instytut Weterynaryjny w latach 2009-2013, tasiemca bąblowcowego miało średnio 16,5 procent zwierząt, we wschodniej połowie kraju od 17,5 do 50 procent.

Według biuletynu Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego PZH i Głównego Inspektoratu Sanitarnego w 2025 roku zarejestrowano w Polsce 52 zachorowania na bąblowicę (echinokokozę), najwięcej w województwach mazowieckim i podkarpackim, po 11. Glistnica odzwierzęca dotyka głównie młodych ludzi: w latach 2014-2023 polskie szpitale odnotowały 3559 pobytów z powodu zespołu larwy wędrującej trzewnej, czyli postaci toksokarozy, w której larwy wędrują po narządach, a 64,8 procent z nich dotyczyło osób poniżej 20 lat (badanie Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego z 2025 roku).

Zalecenia higieniczne ESCCAP sprowadzają się do kilku zasad:

  • myj ręce po pracy w ogrodzie, po sprzątaniu po zwierzęciu i przed jedzeniem,
  • dzieciom obcinaj krótko paznokcie i pilnuj mycia rąk po zabawie na dworze,
  • pracuj w ogrodzie w rękawiczkach,
  • dokładnie myj owoce, warzywa i grzyby,
  • sprzątaj odchody psa od razu, a odchodów i żwirku kota nie wyrzucaj do kompostownika,
  • dbaj o sierść zwierzęcia i nie pozwalaj mu pić z kałuż ani zjadać odchodów,
  • mięso dla zwierzęcia gotuj (65°C przez 10 minut) albo mroź przez tydzień w temperaturze od -17 do -20°C,
  • odrobaczaj zwierzę albo badaj jego kał zgodnie ze schematem dla jego grupy ryzyka.

Ile kosztuje odrobaczanie psa i kota u weterynarza

Według cennika kb.pl z kwietnia 2026 roku odrobaczanie psa o masie 10-15 kg kosztuje w lecznicy średnio od 41,20 do 63,20 zł, zależnie od miasta. Zestawienie obejmuje 313 miast, mediana to 52,90 zł, a ceny zawierają materiały, robociznę i 8 procent VAT.

  • Warszawa, Gdańsk, Poznań, Szczecin, Białystok i Łódź: 57,50 zł,
  • Kraków: 54,60 zł,
  • Wrocław i Lublin: 51,80 zł.

Większy pies to wyższa cena, ponieważ dawka leku zależy od masy ciała. Konsultacja albo badanie kału mogą być płatne osobno. Na platformie rezerwacji wizyt (zestawienie z września 2026) usługa „Odrobaczanie” zaczyna się od 10 zł w Kórniku, „Odrobaczenie” od 30 zł w Gdańsku, a usługa opisana jako profilaktyka ze szczepieniem i odrobaczeniem od 70 zł w Krakowie. Serwis znajzweterynarza.pl podaje dla odrobaczania tabletką widełki 30-60 zł.

Odrobaczyć zwierzę można też w domu, preparatem kupionym samodzielnie, ale wizyta daje ważenie, dobór leku i wpis do książeczki zdrowia, przydatny przy zgłoszeniu szkody. Więcej o cenach usług w lecznicach znajdziesz w poradniku ile kosztuje wizyta u weterynarza, a o kosztach leczenia chorób w tekstach ile kosztuje leczenie psa i ile kosztuje leczenie kota.

Odrobaczanie a ubezpieczenie psa i kota

Polisy dla zwierząt zwykle nie zwracają kosztu samego odrobaczania, a zaniedbane odrobaczanie może kosztować odmowę wypłaty. Dwa przykłady z ogólnych warunków ubezpieczenia towarzystw, takich jak PZU czy Generali:

  • PZU: koszty zabiegów profilaktycznych zwraca tylko wariant Premium, do osobnego limitu 500 zł. Ogólne warunki wyłączają też koszty „leczenia, którego konieczność wynika z zaniedbania profilaktyki antypasożytniczej” oraz „odrobaczania i szczepień innych niż zalecane”.
  • Generali: polisa nie obejmuje profilaktycznego odrobaczania, ale odpowiada za leczenie objawowe zapalenia przewodu pokarmowego, jeśli pies „jest regularnie odrobaczany zgodnie z zaleceniami Lekarza weterynarii” albo ma udokumentowane, robione co 3 miesiące badania na obecność pasożytów z wynikiem ujemnym. Przy zgłoszeniu szkody trzeba pokazać książeczkę zdrowia lub paszport z wpisami o regularnym odrobaczaniu albo wyniki takich badań.

Wpis w książeczce to więc nie formalność: bez niego trudniej udowodnić, że profilaktyka była prowadzona. Porównanie wyłączeń obu towarzystw znajdziesz w tekście ubezpieczenie psa: PZU czy Generali, a listę tego, za co polisy nie płacą, w poradniku czego nie obejmuje ubezpieczenie zwierząt. O polisie dla kota piszemy osobno w tekście ubezpieczenie kota.

Jak nie przegapić terminu odrobaczania

Przy schemacie 4 albo 12 razy w roku łatwo zgubić rachunek, zwłaszcza gdy w domu jest kilka zwierząt w różnych grupach ryzyka. Papierowa książeczka zdrowia psa zapisuje to, co już było, ale nie przypomni o następnej dawce.

W Cyfrowej Książeczce Zdrowia Ogon w Ogon odrobaczenie zapisujesz w sekcji „Szczepienia i odrobaczenia”: nazwę preparatu, datę wykonania, weterynarza i termin następnej dawki. Przypomnienie jest włączone domyślnie: na 30 dni przed terminem wpis wyróżnia się kolorem i pokazuje, za ile dni wypada, a 14 dni i 2 dni przed terminem dostaniesz wiadomość e-mail. Historię lekarzowi pokażesz przez kod QR albo link. Jak to działa krok po kroku, pokazujemy na stronie jak to działa.

Plan Free obejmuje zapis i przypomnienia dla jednego pupila. Standard za 9,95 zł miesięcznie obejmuje wszystkie Twoje zwierzęta w jednej subskrypcji, do 5 skanów papierowej książeczki miesięcznie i Asystenta AI (do 50 wiadomości miesięcznie). Premium za 19,95 zł miesięcznie daje 100 wiadomości i 15 skanów, a przez pierwsze 7 dni możesz go sprawdzić za darmo. Szczegóły znajdziesz w cenniku.

Najczęściej zadawane pytania

Jak często odrobaczać psa?

Psa o nieznanym ryzyku co najmniej 4 razy w roku. Według wytycznych ESCCAP pies żyjący głównie w domu, bez kontaktu z innymi psami, potrzebuje 1-2 zabiegów rocznie, a pies, który poluje, zjada padlinę lub surowe mięso, odrobaczania przeciwko tasiemcom nawet 12 razy w roku. Ostateczny schemat ustala lekarz weterynarii.

Jak często odrobaczać kota niewychodzącego?

Odrobaczać 1-2 razy w roku albo z tą samą częstotliwością badać kał. Kot wychodzący, który poluje i ma kontakt z innymi kotami, potrzebuje 4-12 zabiegów w roku.

Kiedy pierwsze odrobaczanie szczeniaka i kociaka?

Szczenię dostaje pierwszą dawkę w 14. dniu życia, kocię w 3. tygodniu życia. Potem co 2 tygodnie: szczenię do 2 tygodni po odstawieniu od matki, kocię do odstawienia. Jeśli ryzyko trwa, dalej co miesiąc do 6. miesiąca życia.

Ile kosztuje odrobaczanie psa u weterynarza?

Według kb.pl (kwiecień 2026) średnio 41,20-63,20 zł za psa o masie 10-15 kg, zależnie od miasta, w Warszawie 57,50 zł. Większy pies to wyższa cena, a konsultacja lub badanie kału mogą być płatne osobno.

Jakie są objawy robaków u psa?

Dorosły pies zwykle nie ma żadnych objawów. U szczeniąt pojawiają się wzdęty brzuch, biegunka, wychudzenie i kaszel. Człony tasiemca wyglądają jak ziarenka ryżu w kale lub przy odbycie. Pewność daje badanie kału.

Ile dni przed szczepieniem odrobaczyć psa?

Zwykle 10-14 dni przed planowanym szczepieniem. Dokładny termin ustal z lekarzem, który będzie szczepił.

Czy robaki od psa lub kota są groźne dla człowieka?

Niektóre tak. Człowiek, zwłaszcza dziecko, może zarazić się glistą, połykając jej jaja z ziemi lub z niemytych warzyw. Najgroźniejszy jest tasiemiec bąblowcowy, którego głównym źródłem są lisy. Dlatego liczy się regularne odrobaczanie i higiena.

Czy ubezpieczenie zwraca koszt odrobaczania?

Zwykle nie. W PZU zabiegi profilaktyczne obejmuje tylko wariant Premium, do limitu 500 zł. Generali nie płaci za profilaktyczne odrobaczanie, ale przy zgłoszeniu szkody wymaga dowodu regularnego odrobaczania albo badań kału co 3 miesiące.

Polisa dopasowana do pupila

Sprawdź polisę która rozumie Twojego psa lub kota

Wybieraj wśród ofert naszych partnerów, z jasnymi warunkami i bez drobnego druku.